Besmele bize çok şey öğretir.
Biz her Besmele çektiğimizde, ALLAH’ı hatırlarız.
Biliriz ki, biz hangi iş için Besmele çekiyorsak, o işte ancak ALLAH’ın yardımıyla başarılı olabiliriz.
Hergün, gözümüzü açtığımız andan itibaren, her türlü işimizde ALLAH’ın adını anarız. Hayatımızın bütün aşamalarında ALLAH’ı hatırlarız. Böylece, ALLAH’a olan inancımızı hergün bir kat daha pekiştirmiş oluruz.
En büyük kazancımız ise, ALLAH’ı daha iyi tanımak konusunda ortaya çıkar.
Evet, Besmele, bize Rabbimizi tanıtır.
Önceki bölümlerde ele aldığımız örnekleri hatırlayalım:
Bir zeytin tanesi, bir bardak süt, bir kaşık bal, bir yumurta. Bunlarla, ALLAH’ın bizim için nasıl mucizeler yarattığını gördük.
Gezdiğimiz ve girip çıktığımız yerlerde Besmele çekerken, yerde ve gökte her yerin ALLAH’a ait olduğunu hatırladık.
Yatarken ve kalkarken Besmele çektikçe, her ânımızın ve her halimizin, ALLAH’ın gözetimi altında bulunduğunu gördük.
Her Besmele çekişimizde Onun bizi bildiğini ve işittiğini bir kere daha hatırladık.
Kısacası, Bismillâh sözü, bize şu anlamları öğretti:
Herşey ALLAH’ındır. ALLAH herşeyi bilir, herşeyi görür, herşeyi işitir. Onun gücü herşeye yeter. O her zaman bizimledir. Her iş Onun izniyle ve yardımıyla olur.
Böylece, genel olarak Besmele üzerinde durduk. Sadece Bismillâh demekle de bu anlamların dile getirilebileceğini gördük. Şimdi ise, öğrendiklerimizin bir adım daha ötesine geçeceğiz.
Çünkü biz Besmeleyi, daha uzun şekliyle, yani, Bismillâhirrahmânirrahîm olarak da biliriz.
Bismillâh, “ALLAH’ın adıyla” demektir.
Bismillâhirrahmânirrahîm ise, “Rahmân ve Rahîm olan ALLAH’ın adıyla” demek olur.
Her gün ALLAH’ın adıyla başlar.
Gün içinde olup bitenler ALLAH’ın adıyla olur.
Ve gün, ALLAH’ın adıyla biter.
Gün gider, akşam gelir.
Akşamın alacakaranlığı da geçtikten sonra gecenin karanlığı çöker.
Gece de, tıpkı gündüz gibi, ALLAH’ın yarattığı bir başka âlemdir.
Kimi yaratıklar geceleri uyanır. Kentlerden uzakta bir gece geçirdiğiniz zaman, çöken karanlıkla birlikte, daha başka canlıların seslerinin işitilmeye başladığını fark edersiniz.
Gündüz çalışanlar, nöbeti gececilere bırakır.
Göklerde ise, Güneş gider, yerini Aya ve yıldızlara bırakır.
Her yerde böylece bir nöbet değişimi olur.
Gece ilerledikçe bizim de yorgunluğumuz artar.
Dinlenmek isteriz.
Hattâ sadece oturmak veya yatıp dinlenmek de yetmez.
Bir de uyumak isteriz.
Uyku öyle birşeydir ki, yerini hiçbir şey tutmaz.
Tıpkı yiyip içtiklerimiz gibi, tıpkı soluduğumuz hava gibi, ALLAH’ın nimetlerinden bir nimettir uyku.
Tıpkı diğer nimetler gibi, onun başında da biz yine ALLAH’ın adını anarız.
Sabahleyin Besmele ile kalktığımız yatağımıza, yine Besmele çekerek yatarız.
Bütün bir gün boyunca eriştiğimiz nimetler için ALLAH’a şükürlerimizi sunarız. Sonra da, bir gün için güç toplayalım diye bize verdiği uyku nimetinden nasibimizi isteriz.
Bismillâhirrahmânirrahîm diyerek yatar, gözlerimizi huzurlu ve mutlu bir şekilde kapatırız.
Arkamızda ALLAH’ın adını anarak geçirdiğimiz bir gün bırakmışızdır.
Önümüzde ise, yine ALLAH’ın adını anarak girmek üzere olduğumuz gizemli bir uyku âlemi vardır.
Onun da arkasında da ALLAH’ın günlerinden yeni bir gün daha başlayacaktır.Besmele ile girdiğimiz gizemli uyku âleminden, bu yeni güne, dinlenmiş ve dinçleşmiş olarak, biz yine Besmele ile çıkarız.
Her yere Onun adıyla,
her yerde Onunla
Sabah evimizden dışarı çıkarken yapacağımız ilk iş, Bismillâh demektir.
Her işin başında olduğu gibi, yapacağımız kısa veya uzun herhangi bir yolculuğun başında da biz yine ALLAH’ın adını anarız.
Bir yere girerken, bir yerden çıkarken, daima Besmele çekeriz.
Bunu yapmakla yine biz ALLAH’a olan imanımızı ve bağlılığımızı göstermiş oluruz.
Biliriz ki, ALLAH her zaman ve her yerde bizimle beraberdir.
Biliriz ki, adımımızı attığımız her yer ALLAH’ındır.
Evde, sokakta, okulda, çarşıda, arabada, denizde, dağda, uzak ve yakın her yerde O bizimledir.
Çünkü bütün bunların hepsi ALLAH’ın mülküdür.
Yerde ne varsa Onundur. Yerin altında ne varsa Onundur. Gökte ne varsa Onundur. Var olan ne varsa O yaratmıştır.
Küçük veya büyük, fark etmez. Hepsi Onundur.
Karanlık veya aydınlık, gizli veya açık, hiç fark etmez. Her yer Onundur.
Yıldızlar Onun emriyle ışıldar.
Güneş Onun emriyle bizi ısıtıp aydınlatır.
Ay Onun emriyle gökkubbemizi süsler.
Dünya Onun emriyle döner ve bizi sırtında taşır.
Biz o Dünyanın neresinde olursak olalım, ALLAH’ın mülkündeyizdir.
Nereye gidersek gidelim, O bizi görür. Bizi işitir. Bizim duamızı dinler. Bize cevap verir.
Adını andığımızda O bunu bilir.
Biz de, Onun bizi bildiğini biliriz.
Onun bizimle beraber olduğunu biliriz.
Bizim duamızı dinlediğini biliriz.
Her an ALLAH ile beraber olmanın mutluluğunu yaşarız.
Onun adıyla girdiğimiz yerde bir korkumuz olmaz. Çünkü yabancı yerde değil, Rabbimizin mülkündeyizdir. Onun izniyle girdikten, Onun adını andıktan ve Onun koyduğu yasalara uyduktan sonra, girdiğimiz her yerde, kendimizi evimizdeymişiz gibi hissedebiliriz.
Onun için, her güzel işin başında yaptığımız gibi, bir yere girip çıkarken de Bismillâh deriz.
Evimizden ALLAH’ın adıyla çıkarız.
Bir taşıta binerken ALLAH’ın adını anarak bineriz. İnerken ALLAH’ın adını anarak ineriz.
Bir yere girerken Besmele çeker, çıkarken Besmele çekeriz.
ALLAH’ın adını her anışımızda, kendimizi Ona biraz daha yaklaştırmış, biraz daha sevdirmiş oluruz.
Bunun belirtisini de, kendi içimizde bir huzur ve mutluluk şeklinde duyarız.
İsterseniz kalbinizi bir yoklayın.Onun adını andıkça neler hissettiğinizi açıkça göreceksiniz.
Bir zeytin tanesi, bir bardak süt, bir kaşık bal, bir yumurta.
Bir lokma ekmek, bir yudum su, bir parça peynir, bir sıcak çorba.
Bir elma, bir portakal, bir salkım üzüm, bir dilim karpuz.
Sayın sayabildiğiniz kadar. Aklınıza gelen ne varsa sayın. Hoşunuza giden ne varsa sayın.
Onlardan herbirinin, bu saydıklarımıza benzer bir öyküsü vardır.
Onlardan herbiri bize gönderilmiş bir mektuptur.
Ne bu öykülerin ardı arkası kesilir, ne de mektupların.
Hergün tekrar tekrar alırız bu armağanları.
Her sofra başına oturuşumuzda, kendimizi yerden ve gökten gönderilmiş armağanlarla kuşatılmış buluruz.
Onlardan herbiri ALLAH’ın adıyla başlar.
Onlardan herbiri ALLAH tarafından gönderilir ve gelir, bizi bulur.
Onun için her sofraya oturuşumuzda Bismillâh deriz.
Onun için biz bir lokma ekmeğin yere düşmesine, yahut bir kırıntının bile ziyan olmasına müsaade etmeyiz.
Yere düşen olursa da öper, başımıza koyar ve tekrar onu yerine koyarız.
Böyle yapmakla, o nimeti bize kimin gönderdiğini ilân etmiş oluruz. “Bu armağanın başımız üzerinde yeri var” deriz.
Çünkü o armağanı gönderene sonsuz saygı ve sevgimiz vardır.
Bismillâh derken, işte biz bu saygı ve sevgimizi bildiririz.
Onun adını anarken duyduğumuz mutluluk işte bundandır.
Biz ALLAH’ı andığımızda, ALLAH bunu bilir.
Meleklerine gösterir bizi.
“Bu kulum Beni andı” der.
Melekler bize bakarlar. Bizi seyrederler.
Sonra ALLAH’a yönelir, bizim için dua ederler.
Biz görmesek de onlar bizi görürler. Bizi severler. Bizim iyiliğimizi isterler.
Bir Besmele, işte böylece, bizi meleklerle dost eder.
Bir Besmele, bize ALLAH’ın hoşnutluğunu kazandırır.
Dilber MC Theme by HarzeM